Vorig jaar bracht zijn mentor hem mijn werkkamer binnen…zonnebril op, pet op….weggedoken in zijn jas.
"Hij wil je iets vertellen" meldde mijn collega, duwde de jongen in een stoel en ging weer…zichtbaar aangedaan..
Ik ging bij hem aan tafel zitten..
Wat is er aan de hand Melvin?
Hij deed zijn pet af en zetten zijn zonnebril af… Ik probeerde mijn schrik te verbergen.
Wie heeft dat gedaan???
Hij schoof zichtbaar heen en weer op zijn stoel…het duurde even voor hij zachtjes antwoord gaf…
Mijn vader…
Ineens keek hij me strijdlustig aan…
Maar ik heb het verdiend hoor!! Het is mijn eigen schuld.. U moet niet denken dat mijn vader dit altijd doet…
Ik keek naar de bloeduitstorting onder zijn oog en zijn ietwat scheefstaande neus…
Ben je al bij de dokter geweest?
Hij schudde van nee…
Geen tijd gehad…mijn vader moet nog een afspraak maken.. Zachtjes voelde hij aan zijn neus…
Denkt u dat hij gebroken is?
Ik knikte van ja… Onzeker keek hij me aan….
U gaat toch niet mijn vader bellen??
Ik dacht even na…ik wist dat hij alleen met zijn vader woonde onder niet zulke goede omstandigheden…dat hij maar heel af en toe bij zijn moeder kwam..
Ik moet hier wel iets mee doen Melvin…het is mishandeling…ik ga je vader uitnodigen voor een gesprek want je moet naar een dokter…daarna zien we wel verder…
Een kwartier later stond zijn vader op school…vol spijt..hij kon de situatie niet maar aan,het was gexebscaleerd…het zou nooit meer voorkomen en ja hij nam zijn zoon meteen mee naar de dokter…
Het zat me niet lekker….
Twee dagen na de vakantie belde zijn moeder..ze wilde graag een afspraak met mij maken en haar zoon en zijn vader mochten het niet weten. Geheel tegen mijn gewoonte in deed ik het…
Toen ze kwam was ik aangenaam verrast. Een jonge zachtaardige vrouw met een zachte stem die zich zorgen maakte om haar zoon die na de scheiding, zes jaar geleden perse bij zijn vader wilde wonen…ze had hem met pijn in haar hart laten gaan… Het was in de afgelopen vakantie helemaal niet goed met hem gegaan…drugs, alcohol, rare vrienden..en een vader die het bagataliseerde..zelf ook niet vies van een joint en drank.. Haar zoon was een paar dagen bij haar geweest en ze had geconstateerd dat hij brood en broodmager was….veel huilde en zelfs meldde dat hij wel dood wilde… zijn onrust in de jacht naar drank en drugs…Ze had zijn vader er van geprobeerd te overtuigen dat hij hulp moest zoeken voor hun 16-jarige zoon…vergeefs..ze moest zich vooral nergens mee bemoeien… Ze keek me wanhopig aan…of ik iets kon doen!! Ik beloofde haar dat ik mijn best zou doen…
Het zat me niet lekker…
Ze belde me zeker 3 keer in de week. Ik gaf haar tips…ze volgde ze op…ze greep alles aan om haar zoon uit de ellende te trekken… Ik probeerde haar de weg te wijzen in jeugdhulpverleningsland…ze bewandelde de weg!! Haar zoon gleed ondertussen met grote snelheid af….verslaafd en depressief… Ze werd steeds banger en ook steeds vasthoudender in haar schreeuw om hulp bij de instanties… Haar zoon weigerde alle hulp die hem aangeboden werd….en werd steeds bozer op haar…hij wilde geen hulp!!! We zagen hem niet meer op school..kwam niet meer uit bed…mocht van zijn vader niet meer in de huiskamer komen… Ze vocht door; tegen de vader en voor haar zoon…
Vorige week liet ze het voor de rechter komen…met succes…Melvin zit nu op een veilige plek waar hij de hulp krijgt die hij nodig heeft… Gedwongen dat wel… Ver weg van zijn vader en verkeerde vrienden… Ook ver weg van zijn moeder…waar hij vreselijk boos op is!!
Ze heeft mixed feelings….opgelucht omdat hij veilig is….en weer heeft ze hem met pijn in haar hart moeten laten gaan….
Ik vind haar een kanjer!!!!
Liefs,
Carin
